کیمیا تهران اسید

شرکت بازرگانی کیمیا تهران اسید فروشنده انواع مواد شیمیایی، اسیدها و...

کیمیا تهران اسید

شرکت بازرگانی کیمیا تهران اسید فروشنده انواع مواد شیمیایی، اسیدها و...

شرکت مهندسی - بازرگانی کیمیا تهران اسید در سال 1386 با توکل به خدای متعال و تکیه بر تجارب بیش از 50 ساله خود فعالیت خود را در زمینه تهیه و توزیع مواد شیمیایی بخصوص: انواع اسید ها و آب مقطر- آب ژاول آغاز کرد.
این شرکت توانسته فعالیت خود را در خارج از کشور هم توسعه دهد و محصولات خود را به کلیه نقاط ایران و خارج انتقال دهد.این شرکت با هدف جلب رضایت مشتریان گرامی فعالیت خود را در زمینه پخش مواد شیمیایی- صنعتی- آبکاری و آزمایشگاهی ادامه داده و کیفیت و بهره وری را به عنوان اهداف آتی دنبال کند.
این شرکت با نام قبلی تهران اسید فروشگاه علی رضا یوسفی از سال 1355 هجری شمسی فعالیت کار خود را در تهران در همین مکان فعلی اغاز کرده است . این شرکت در تمامی این سالها فعالیت های خود را هرگز قطع نکرده و تا به این زمان که به ثبت رسیده و گسترش بیشتری پیدا کرده کار خود را ادامه داده است.در حال حاضر نام این شرکت از تهران اسید به شرکت کیمیا تهران اسید تغییر کرده است .
شرکت کیمیا تهران اسید در تاریخ 10 - 9 - 1386 با شماره 313890 به ثبت رسیده و فعالیت خود را گسترده تر کرده است . شرکت کیمیا تهران اسید (تهران اسید سابق) با بیش از 30 سال سابقه
درخشان در خدمت تمامی صنعتگران - تولید کنندگان و فروشندگان محترم بوده است.
انواع اسید ها به صورت آزمایشگاهی ،خوراکی ، بهداشتی و صنعتی مانند سولفوریک ، نیتریک ، فسفریک ، کلریدریک ، فلوریدریک ، بوریک ، کرومیک، فرمیک ، فروکلین ، آب اسید آماده باطری 1250
درجه و آب مقطر انواع سیانیدها(سیانورها) :سیانور سدیم ،سیانور پتاسیم ، سیانور مس ، سیانور روی
انواع مواد شیمیایی پودری مانند سود پرک (ایرانی وچینی) ، نیشادر ، گوگرد و نیکل برداری
صنایع شیمیایی آرمین از سال 1368 در زمینه تولید مواد شیمیایی پاک کننده سطوح فلزی و ساخت پو ششها قبل از آبکاری، لعاب و رنگ فعالیت خو درا آغاز نمود .
این صنایع از سال 1380 با توجه به نیاز صنایع خودرو سازی در زمینه ی تولید مواد شیمیایی مورد مصرف در آن صنایع تحقیقاتش را آغاز و هم اکنون موفق به تولید چندین محصول منحصر به فرد گردیده که در حال حاضر در خطوط تولید صنایع خودرو سازی مصرف می گردد.
در سال 1389 این واحد با توجه به نیاز صنایع نسبت به تولید مواد شیمیایی آزمایشگاهی اقدام نموده است که هم اکنون در صنایع مختلف آزمایشگاهی تحقیقاتی و صنایع مورد استقبال قرار گرفته است.

۲ مطلب در خرداد ۱۳۹۵ ثبت شده است

۲۴
خرداد

بنزوئیک اسید (Benzoic acid)

نام های مترادف اسید بنزوئیک:

بنزوئیک اسید، اسید کربوکسیلیک فنیل.

• فرمول شیمیایی : (C7H6O2 (C6H5COOH

• خلوص : ۹۹%

• جرم مولی :  ۱۲۲٫۱۲

• شکل ظاهری : ترکیب بلوری سفید رنگ.

• دمای ذوب :  ۱۲۲٫۴ درجه سانتی گراد.

• دمای جوش :  ۲۴۹٫۲ درجه سانتی گراد.

• حلالیت در آب: کم محلول در آب سرد.

• گرید: صنعتی و آزمایشگاهی.

• برند های موجود :الف: چین مارک MICROLEX ب: هند.


اسید بنزوئیک کیمیا تهران اسید


اسید بنزوئیک چیست:

بنزوئیک اسید، (C۷H۶O۲ (C۶H۵COOH، یک ترکیب بلوری بی رنگ (سفید دیده می‌شود) است و ساده‌ترین کربوکسیلیک اسید آروماتیک نیز می‌باشد.

خواص: اسید بنزوئیک از اکسیداسیون تولوئن بدست می آیدو نمک های آن در واکنش با هیدروکسید های متناسب خود ساخته می شوند. بنزوات سدیم یکی از سه نوع نمک رایجی است که در صنعت و تجارت مواد غذایی کاربرد دارد.

عملکرد در مواد غذایی :

بنزوات ها به عنوان نگهدارنده در مقابل مخمرها و کپک ها مورد استفاده قرار می گیرند و تاثیر کمتری بر روی باکتری ها دارند. مصرف این گروه از نگهدارنده ها سابقه ای از اوایل ۱۹۰۰ میلادی دارد. این گروه اثرات هم افزایی با سایر انواع نگهدارنده ها مثل سوربات ها دارند و در کنار دی اکسید سولفور هم مورد استفاده قرار می گیرند که خود به تنهایی از فعالیت آنزیمی و قهوه ای شدن ممانعت می کند.

این ترکیبات به صورت طبیعی در برخی میوه ها وجود دارند.

مزایا : بنزوات ها به سهولت در آب حل شده و در دسترس می باشند. بنزوات سدیم رایج ترین فرم کاربردی این گروه است و بنزوات پتاسیم در انواع محصولات کم سدیم کاربرد دارد. بنزوات ها در محصولات اسیدی کاربرد دارند جایی که حضور آنها به شکل این اسید است. بهترین ph مورد استفاده برای این گروه کمتر از ۴٫۵ می باشد به همین جهت در محصولات اسیدی بیشترین کاربرد را دارند.

محدودیت ها : بنزوات ها بوی خاصی دارند که همین موضوع میزان مصرف آنها را محدود خواهد کرد. استفاده از آنها در محصولاتی که با رشد مخمرها سروکار دارند امکان پذیر نیست. این محصول در آب به مقدار کم قابل انحلال است.

کاربرد بنزوئیک و بنزوات ها :

در برخی مواد غذایی با تعیین میزان ماکزیمم مصرف ، مجاز اعلام شده است. به طور معمول سقف استفاده از این گروه نگهدارنده ۰٫۱ % می باشد.

دوز مجاز قابل دریافت روزانه برای مجموع بنزوات ها در کل ماکزیمم ۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن مصرف کننده است.

موارد رایج کاربرد : بنزوات ها رایج ترین نگهدارنده در نوشیدنی های غیر الکلی به حساب می آیند.


• کاربرد اسید بنزوئیک:

۱٫به عنوان خوراک واحدهای صنعتی :

برای تهیه بنزیل کلراید : بنزیل کلرید از واکنش تیونیل کلرید با اسید بنزوئیک بدست می آید. با استفاده از بنزیل کلرید می توان بسیاری از مشتقات این اسید را ساخت از جمله بنزیل بنزوات که یک طعم دهنده مصنوعی می باشد.

برای تهیه فنول : فنول از کربوکسیل زدایی همراه با اکسایش در دمای ۳۰۰ درجه سانتی گراد الی ۴۰۰ درجه سانتی گراد بدست می آید. البته این فرآیند می تواند در حضور کاتالیزور نمک کبالت در ۲۰۰ درجه سانتی گراد هم انجام پذیرد. فنول نیز استفاده های بسیاری دارد ، که مهم ترین آنها تبدیل فنول به سیکلوهگزانول می باشد که سرآغازی برای تولید نایلون است.

۲٫نگهدارنده غذا :

بنزوئیک و نمک هایش به عنوان نگهدارنده غذا مصرف دارند که به نام های E213 , E212 , E211 , E210 شناخته می شوند. هر کدام از این نمک ها از واکنش مستقیم یا واکنش با نمک های سدیم ، پتاسیم یا کلسیم تهیه می شوند. در اصل اسید بنزوئیک از رشد قارچ ها ، مخمرها و بعضی باکتری ها جلوگیری می کند. نحوه اثر این اسید اینگونه است که در ابتدا جذب سلول می شود، اگرPH درون سلولی به ۵ یا کمتر تغییر کند، تخمیر ناهوازی گلوکز از طریق phosphofructokinase به میزان ۹۵% کاهش می یابد و این خود باعث نابودی آنها می شود. مقدار معمول استفاده از اسید بنزوئیک و نمک هایش به عنوان نگهدارنده بین ۰٫۰۵% – ۰٫۱% می باشد. البته در بعضی غذاها باید از سطوح بالاتری از آن استفاده شود که مقادیر ماکسیمم آن در قوانین بین المللی غذا موجود است. البته نگرانی هایی وجود دارد مبنی بر اینکه با اسکوربیک اسید موجود در نوشابه ها واکنش داده و مقادیر بسیار کم بنزن تولید می شود.

۳٫دارو :

اسید بنزوئیک جزئی از پماد whitfield است که برای درمان بیماری های قارچی پوست و مو استفاده می شود.


اسید بنزوئیک- کیمیا تهران اسید.jpg


• تاریخچه:

اسید بنزوئیک در قرن شانزدهم میلادی کشف شد. اولین بار شخصی به نام Nostradamus از تقطیر خشک ماده ای سنتی به نام gum benzoin بدست آورد. در سال ۱۸۷۵ شخصی به نام salkowski نیز پی به خواص ضد قارچ این ماده برد.


• خطرات :

۱٫حریق : قابل اشتعال.

۲٫انفجار : غبار ماده در هوا خطر انفجار دارد.

۳٫تماس تنفسی : گلو درد –سرفه.

۴٫تماس پوستی : قرمزی – سوختگی شدید – خارش پوست.

۵٫تماس چشمی : درد – قرمزی و سوزش.

۶٫بلع و گوارش : درد معده – استفراغ.

• توصیه های ایمنی:

۱٫حریق : ایجاد شعله باز ممنوع.

۲٫انفجار : تجهیزات برق ضد انفجار – پیشگیری از ایجاد غبار.

۳٫تماس تنفسی : وسایل حفاظت فردی.

۴٫تماس پوستی : وسایل حفاظت فردی.

۵٫تماس چشمی : وسایل حفاظت فردی.

۶٫بلع و گوارش : نوشیدن – غذا خوردن و سیگار کشیدن حین کار ممنوع.

• کمکهای اولیه:

۱٫حریق : کلیه مواد اطفایی مجاز است.

۲٫انفجار : خنک کردن مخازن – حفاظت از مخازن.

۳٫تماس تنفسی : استراحت – هوای آزاد.

۴٫تماس پوستی : لباس آلوده را در آورید – شستشو با آب.

۵٫تماس چشمی : شستشو با آب ۱۵ دقیقه و مراجعه به پزشک.

۶٫بلع و گوارش : شستن دهان – مراجعه به پزشک.


• تولید:

روش های تهیه اسید بنزوئیک معمولا روش تجاری و آزمایشگاهی می باشد که به صورت زیر می باشند :

روش تجاری : یکی از روش های تجاری اکسایش جزئی تولوئن با گاز اکسیژن در مجاورت کاتالیزور کبالت یا منگنز نفتنات است که با بازده بالا و رعایت اصول محیط زیستی انجام می شود.


روش آزمایشگاهی :

اسید بنزوئیک ماده ارزان قیمت و در دسترسی است ، در نتیجه در صورت نیاز به آن لازم نیست زحمت سنتز آن را متقبل شویم و فقط کافی است نمونه تجاری آن را خریداری کرده و متناسب با کارمان آن را خالص سازی کنیم. که برای اینکار استفاده از روش تبلور مجدد با دو حلال با حلال های اتانول و آب بسیار مناسب می باشد.

ولی در هر صورت می توان آن را به روش های زیر نیز سنتز کرد :

۱٫با هیدرولیز : از هیدرولیز بنزونیتریل ، بنزآمید در محیط های اسیدی و یا بازی شدید می توان این اسید یا آنیون آن را بدست آورد.

۲٫از بنزالدهید : همچنین می توان با استفاده از واکنش کانیزاروی تقاطعی آن را از بنزالدهید ساخت.

۳٫از بنزیل الکل : همچنین می توان از اکسایش بنزیل الکل در حضور محلول پتاسیم پرمنگنات داغ نیز استفاده کرد. در این روش بلافاصله بعد از واکنش باید محلول در حالت داغ غیلتر شود تا منگنز دی اکسید تشکیل شده جدا شود و سپس محلول به حال خود رها می شود تا بلورهای اسید بنزوئیک تشکیل شود.


• استخراج اسید بنزوئیک:

یک گرم بنزوئیک اسید را در ۱۰ میلی لیتر کلروفرم حل کنید. محلول را در یک قیف جدا کننده (دکانتور) بریزید و به آن ۱۰ میلی لیتر محلول سود ۱۰ درصد اضافه کنید.

در قیف را ببندید و با رعایت نکات ایمنی بنزوئیک اسید محلول در کلروفرم را به وسیله سود استخراج کنید.

بعد از تکان دادن به مقدار کافی، قیف را روی حلقه جای قیف که به پایه وصل شده است قرار دهید تا دو لایه از هم جدا شوند، در قیف را باز کنید و لایه زیرین (کلروفرم) را در ظرفی (ارلن مایر یا بشر) بریزید لایه بالایی را نیز در ظرفی ریخته کنار بگذارید.

لایه کلروفرمی را دوباره به قیف جدا کننده منتقل کنید و دوبار دیگر، هر بار با ۱۰ میلی لیتر محلول سود ۱۰% استخراج کنید. لایه بالایی جدید را به ظرفی که لایه بالایی قبلی را ریخته اید اضافه کنید.

واکنشی را که در لایه آبی صورت گرفته است بنویسید.

PhCOOH + NaOH PhCOONa + H2O

به لایه آبی حدود ۲۵ میلی لیتر محلول هیدروکلریک اسید ۲۰% اضافه کنید تا pH محلول حاصل، اسیدی شود (کاغذ تورنسل).

n در این حالت، رسوب سفید رنگی ظاهر می شود. این رسوب بلوری سفید رنگ چیست؟ بنزوئیک اسید


• بسته بندی:

اسید بنزوئیک در بشکه های ۳۰ کیلوگرمی با برند چین و هند موجود می باشد.


جهت اطلاع از قیمت خرید و فروش ، صادرات و واردات اسید بنزوئیک و سایر اسیدها و کلیه مواد شیمیایی صنعتی و آزمایشگاهی با کارشناسان ما در واحد فروش تماس حاصل نمایید.

36308312

09128708457

09128708456

منبع: بازرگانی کیمیا تهران اسید

  • خانم طبرزدی
۱۲
خرداد

نام های مترادف اسید سولفوریک:

جوهر گوگرد ، سولفوریک اسید ، سولفات هیدروژن.

• فرمول شیمیایی: H2SO4.

• خلوص:  ۹۸% – ۵۰% – ۳۵%.

• جرم مولی : ۹۸/۰۷۸ g/mol .

• شکل ظاهری : مایع شفاف ، بی رنگ و بی بو.

• دمای ذوب : ۱۰ ͦC.

• دمای جوش : ۲۹۰ ͦC.

• دمای انجماد : ۱۰٫۵ ͦC.

• دانسیته : ۱٫۸ gr/cm3 .

• حلالیت در آب : نامحلول.

• گرید: صنعتی و آزمایشگاهی.


اسید سولفوریک

• تاریخچه:

زکریای رازی کاشف سولفوریک اسید است که در قرن نهم این اسید را کشف کرد. این اسید را از طریق تقطیر خشک کانی‌هایی که شامل سولفات آهن که زاج سبز نامیده می‌شود و سولفات مس که کات کبود نامیده می‌شد بدست آورد. حرارت هر یک از این ترکیبات باعث تجزیه آنها و ایجاد اکسید آهن یا اکسید مس ، می‌گردد.

این روش با ترجمه متون علمی و کتاب‌های دانشمندان مسلمان ایرانی توسط شیمیدان‌های اروپایی در قرون وسطی مانند آلبرت ماگنوس در اروپا شناخته شد و به این دلیل اسید سولفوریک را شیمیدان‌های قرون وسطی به نام جوهر گوگرد شناختند.

در قرن هفدهم ، جان گلوبر ، این اسید را از سوزاندن سولفورو نیترات پتاسیم در مجاورت بخار آب تهیه کرد. در سال ۱۷۴۶ وی این ماده را با غلظت ۴۰-۳۵% در ظروف سربی تولید می‌کرد. جوزف گیلوساک با اصلاح روش روبک ، اسید سولفوریکی با غلظت ۷۸% بدست آورد.

با این همه صنایع رنگرزی و سایر صنایع شیمیایی خواهان اسید سولفوریک با غلظت بالاتر بودند. در اواسط قرن ۱۸ این امر با روش تقطیر خشک کانی‌ها ، شبیه همان روش اولیه رازی ممکن شد. در این روش سولفید آهن در اثر حرارت در هوا تولید سولفات آهن می‌کند و فراورده حاصل با حرارت اضافی اکسید شده و تولید سولفات آهن می‌کند که آن هم در اثر حرارت در ۴۸۰ درجه سانتیگراد تجزیه شده و اکسید آهن ایجاد می‌کند. عبور دادن به آرامی از میان آب ، اسید سولفوریک با غلظت بالا ایجاد می‌کند.


• کاربرد:

یکی از اسیدهای بسیار قوی که از گوگرد ساخته می شود، سولفوریک اسید است.کاربرد این اسید بسیار گسترده است، از باتری اتومبیل تا صنایع بزرگ مس. انواع کود ، فرآورده های نفتی ، آهن و

فولاد، درساختن رنگها، پلاستیک ها و مواد شیمیایی دیگر استفاده می شود. این اسید پوست بدن را زخم می کند و پارچه ها را سوراخ می کند.

ای ماده جزء مواد شیمیایی پراستفاده می‌باشد. این ماده در واکنش‌های شیمیایی و فرآیندهای تولید سایر ترکیبات ، کابرد فراوانی دارد. عمده‌ترین استفاده آن در کارخانه‌های تولید کود شیمیایی ، استخراج فلزات ، سنتزهای شیمیایی ، تصفیه پساب‌ها و پالایشگاه‌های نفت می‌باشد. اسید سولفوریک در اثر واکنش با اسید نیتریک ، یون نیترونیوم تولید می‌کند که در فرآیند نیترو‌دار کردن ترکیبات استفاده می‌شود.

فرآیند نیترودار کردن در صنایع تولید مواد منفجره مانند تولید تری‌نیتروتولوئن (TNT) ، نیترو گلیسیرین و … استفاده می‌شود. اسید سولفوریک در انباره‌های سربی (باطری‌های سربی) به عنوان محلول الکترولیت استفاده می‌شود.

اسید سولفوریک ، یک عامل آبگیری بسیار قوی است. در اکثر واکنش‌ها به عنوان عامل هیدراتاسیون استفاده می‌شود و در تولید میوه‌های خشک هم به میزان کم ، از اسید سولفوریک برای جذب آب استفاده می‌کنند.


• تولید:

فرآیند تولید اسید سولفوریک از گوگرد

در حال حاضر مهمترین روش تولید آن، فرایند اول یعنی تولید از گوگرد عنصری است. دی اکسید گوگرد ممکن است از اکسیداسیون گوگرد خام و یا اکسیداسیون سولفیدهای فلزی گوگرد نظیر سولفید مس، سولفید سرب، سولفید نیکل، سولفیدهای آهن، سولفید روی و یا سولفید مولیبدیم تولید شود. اکسیداسیون سولفید هیدروژن(H2 S) نیز منجر به تولید دی اکسید گوگرد می شود. تبدیل دی اکسید گوگرد به تری اکسید گوگرد در فرایند اکسیداسیون کاتالیستی با کاتالیست سدیم و یا پنتا اکسید وانادیم اصلاح یافته انجام می شود. در نهایت از هیدراسیون تری اکسید گوگرد اسید سولفوریک تولید می شود. اصلی ترین روش تولید تجاری این اسید به این صورت است که ابتدا دی اکسید گوگرد از گوگرد تهیه می شود. سپس دی اکسید گوگرد در فرایند اکسیداسیون کاتالیستی به تری اکسید گوگرد تبدیل می شود و سپس از واکنش تری اکسید گوگرد با آب این اسید غلیظ تولید می شود.

فرآیند تولید اسید سولفوریک از دی اکسید گوگرد حاصل از سولفیدهای فلزی

دی اکسید گوگرد به عنوان یک محصول فرعی در اکثر فرایندهای تولید مس و برخی دیگر از فلزات محسوب می شود. دی اکسید گوگرد تولید شده با هوا رقیق می شود. اکسیژن و دی اکسید گوگرد وارد راکتور کاتالیستی شده و واکنش اکسیداسیون انجام می گردد. در این راکتور دی اکسید گوگرد به تری اکسید گوگرد تبدیل می شود. تری اکسید گوگرد بوسیله اسید سولفوریک جذب شده و اسیدی با غلظت بالا ( ٩٨,٥ درصد وزنی) تشکیل می شود.

فرآیند تولید اسید سولفوریک از فسفو ژیپسوم (گچ فسفردار)

در این فرآیند، فسفو ژیپسوم به عنوان محصول جانبی تولید می شود. از ترکیب فسفوژیپسوم، کک نفتی، پیریت های آهن و خاک رس و دی اکسید گوگرد تولید می شود. این روش تولید از دی اکسید گوگرد نظیر آنچه که در فرایند قبلی توضیح داده شد، می باشد.


• خطرات:

واکنش اسید سولفوریک با آب بسیار گرمازا می‌باشد. اضافه کردن آب به اسید سولفوریک غلیظ خطرناک است. زیرا در اثر حرارت حاصل از واکنش اسید و آب ، آب داغ ممکن است به اطراف پراکنده شود.

بنابراین آن را با آرامی به آب اضافه می‌کنند. این مساله بدلیل پایین بودن دانسیته آب نسبت به این اسید می‌باشد که آب میل دارد روی اسید قرار گیرد. میل ترکیبی اسید سولفوریک با آب بقدری بالاست که می‌تواند مولکول‌های هیدروژن و اکسیژن را از بقیه ترکیبات بصورت آب جدا کند. به عنوان مثال مخلوط کردن گلوکز و اسید سولفوریک ، عنصر کربن و آب ایجاد می‌کند.


• توصیه های ایمنی:

اسید سولفوریک ، اسید بسیار قوی و خورنده می‌باشد. نوشیدن آن باعث آسیب‌های شدید دائمی در دهان و سایر بافت‌های مورد تماس می‌شود. تنفس آن بسیار خطرناک بوده و باعث آسیب‌های جدی می‌شود. در صورت تماس با پوست و چشم باعث سوزش و ایجاد زخم می‌شود. در صورت تماس پوست و چشم با آن ، باید با آب فراوان شستشو داده و سپس از محلول بی‌کربنات سدیم یک درصد برای شستشو موضع مورد تماس استفاده گردد.


• انبارداری:

ظرف حاوی اسید باید در محل خشک، خنک و دور از آفتاب نگهداری شود.

درب ظرف اسید پس از هر بار استفاده باید محکم بسته شود.

ظرف حاوی اسید باید از عوامل اکسایش، قلیاها، فلزات، منابع گرمایی و منابع غذایی دور نگه داشته شود.

واکنش اضافه کردن آب به اسید گرمازا است که می تواند منجر به آتش سوزی شود. بنابراین باید همیشه اسید را به آب اضافه کرد.

محل نگهداری اسید باید مجهز به تجهیزات ضد حریق باشد.


• بسته بندی:

اسید سولفوریک صنعتی را در گالن های ۲۰ لیتری ، بشکه های ۲۲۰ لیتری ، تانکرهای ۱۰۰۰ لیتری و اسید سولفوریک آزمایشگاهی در گالن های ۲٫۵ لیتری در سرتاسر کشور توزیع می کند.

 اتوضیحات


 اسید سولفوریک | Sulfuric Acid


نام های دیگر اسید سولفوریک : سولفوریک اسید ، جوهر گوگرد ، سولفات هیدروژن


آنالیز اسید سولفوریک: %۹۸


فرمول شیمیایی اسید سولفوریک: H۲SO۴


ظاهر: مایع بیرنگ


نقطه ذوب: ۱۰C0


نقطه جوش: ۳۳۵C0


 کاربرد اسید سولفوریک :


تولید کودهای شیمیایی، تصفیه مواد نفتی، صنایع شیمیایی (ضد یخ، حشره کشها، داروئی، احیای آلومینیوم) صنعت آهن و فولاد، پاک کننده‌های مصنوعی، اسیدی کردن چاه‌های نفت، جداسازی مس با عیار کم، استخراج اورانیوم و چسب مصنوعی) مواد رنگی (نایلون رنگی، جوهر تحریر و تهیه ‏‏‏TiO2 از ایلمنیت) ابریشم مصنوعی و فیلم (پارچه‌های ابریشمی، نخ اطراف تایر و فیلم‌های عکاسی) صنایع کاغذ سازی (دستمال کاغذی، روزنامه، جعبه‌های مقوایی، کاغذ تحریر و سایر مقواها) مواد منفجره و … به مصرف می رسد. همچنین در فرآیند آنودایزینگ آلومینیوم از غلظت های متفاوت این اسید به عنوان الکترولیت استفاده می شود.


اسید سولفوریک چیست؟


سولفوریک اسید در زمره مواد خطرناک قرار دارد. واین ماده شیمیایی، خورنده و واکنش دهنده است در فهرست موادی که از نظر سلامت جسمانی دارای خطرات خاص میباشد


رعایت نکات ایمنی اسید سولفوریک :


تماس با این ماده می تواند باعث تحریک شدید و سوختگی پوست و چشمها گردد که آسیب چشمها ممکن است به ضایعات چشمی و حتی نابینایی منجر گردد.


استنشاق اسید سولفوریک می تواند باعث تحریک مخاط بینی و حلق گردد.


استنشاق اسید سولفوریک می تواند از طریق تحریک ریه ها باعث بروز سرفه و یا تنگی نفس گردد.


در سطوح بالاتر در معرض بودن با این ماده می تواند باعث آب آوردن ریه ها (ادم ریوی) شود که یک حالت اورژانس پزشکی است و با تنگی نفس شدید همراه می باشد.


عوارض جانبی اسید سولفوریک :


اسید سولفوریک ممکن است عوارض مزمن (طولانی مدت) ایجادنماید و این عوارض حتی ممکن است برای ماهها و یا سالها پایدار باقی بماند:


اسید سولفوریک می تواند تحریک ریه ها شود. تماس مکرر با این ماده ممکن است به بروز برونشیت منجر شود که برای بیمار سرفه، خلط و یا تنگی نفس به همراه دارد.


تماس مداوم با اسید سولفوریک می تواند باعث آسیب پایدار و برگشت ناپذیر ریه ها، آسیب به دندانها و تحریک معده گردد.


36303710

09128708456

09128708457

بازرگانی کیمیا تهران اسید

www.tacid.ir

www.tehranacid.com


  • خانم طبرزدی